Dużo pytań ostatnio mam odnośnie nauki załatwiania się psa na dworzu. Między innymi Monika do mnie napisała, że ma ten problem.

Do każdego psa trzeba podejść indywidualnie dlatego nie ma złotej metody na naukę tego. Przeczytaj wszystkie metody i wypróbuj je.

10 sposobów żeby nauczyć psa załatwiać się na dworzu.

1. Jedna z głownych i najważniejszych zasad. Na początku gdy uczysz psa wychodzić na dwór za każdym razem gdy wyjdziesz i pies załatwi się na dworzu nagradzaj go jakimś smakołykiem, pochwal go za każdym razem . Potem można już poklepać, że dobrze zrobił
2. jak narobi w domu to trzeba posprzątać po nim szmatą cz czymś innym i wynieść go na dór razem z tą szmatą i dać mu do powąchania. Niech skojarzy trawę z załatwianiem się.
3. następny problem to pies gdzy wychodzi na dwór musi mieć spokój i nie bać się niczego, bo się nie załatwi !
4. psiaki zwłaszcza szczeniaki jak wychodzą na dwór to tak biegają i szaleją, że „nie mają czasu się załatwić” tyle jest różńych okazji do zwiedzenia, poganiania itp. J jak masz taką sytuację to uspokój psa, weź go na smycz i nie pozwól żeby szalał. Zabawa może być ale jak się załatwi. Wtedy szybko zapamięta żeby się pobawić to musi się załatwić.
5. Szczeniaki należy wyprowadzać na dwór co 2 godziny zwłaszza po jedzeniu. Szczenięta mają to do siebie, że jeszcze nie umieją kontrolować swojego pęcherza.
6. Duże znaczenie ma także to i kórych porach jest pies karmiony. Szczeniaki inaczej trawią posiłek a inaczej trawią psy dorosłe. Pies dorosły trawi posiłek 12 – 15 godzin i nalepiej podawać mu jedzenie pierwszy o 8.00 rano a drugi koło 18.00. U mlodego psa trawienie trwa krócej 8-12 godzin. Młody pies może chcieć bardzo wyjść na dwór rano.
7. Dla psa dorastającego i brudzącego w domu można także podawać mu posiłek jak najpóźniej (i wychodzić znim po posiłku), a następnie stopniowo przesuwać posiłek na wcześniejszą godzinę.
8. Gdy pies załatwia się w domu zauważ gdzie najczęściej to robi i w tym miejscu połóż gazetę, kuwetę itp. Powinien się nauczyć i gdy już będzie robił tam gdzie chcesz to przesuwaj kuwetę bliżej drzwi.
9. Następna rada to zawsze chwal swojego psiaka za to co zrobi dobrze nawet na dworzu! Trzeba mieć ze sobą jakieś smakołyki i po prostu psa przekupić J Jak załatwi się w domu nie karcić go tylko niech to będzie dla Ciebie obojętne. Niedopuszczalne jest to jak pies się załatwi w domu to maczać nos w tym co zrobił.
10. To Ty jesteś panem psa a nie na odwrót. Trzeba być stanowczym w wychowywaniu psa. Pies to zwierzę stadne i tak się zachowuje. Jak pozwolisz mu ”wejść na głowę” to będziesz mieć duże kłopoty z oduczeniem go różnych zachowań.

Na koniec polecam przeczytać książki o tym jak wychowywać swojego psa, jak się uczy różnych rzeczy, jak myśli itp.

kliknij:

Jak wychować psa

Tresura psa

Pies rodzinny. Opieka i wychowanie - Poradnik

Szkolenie psa

Wiele maili dostaję o tym jak wybrać szczeniaka, w którym tygodniu najlepiej kupic szczeniaka żeby był zdrowy itp.

Szczeniak powinien spędzić odpowiednio długi czas ze swoją matką oraz rodzeństwem. W tym okresie szczeniak bardzo dużo się uczy od swojej matki i nabiera odpowiednich nawyków.

Matka szczeniaka uczy go najważniejszych zachowań a jak jest za bardzo rozchulany do go przywołuje do porządku.

Najlepiej szczeniaczka kupić i wziąźć do domu w okresie 10 tygodni. Wtedy odpowiednio dużo czasu spędził z matką i rodzeństwem.

Szczeniak z legalnej hodowli zarejestrowane w związku kynologicznym będzie posiadał tatuaż najczęściej koło uda lub na zewnętrznej części brzucha.

Uważaj także żeby był odrobaczony i szczepiony. Szczeniak powinien być 3 razy szczepiony oraz odrobaczony.

Pierwsze szczepienie jeszcze robi hodowca w wieku 6-7 tygodni. Następne szczepienie 8-9 tygodni. 3 szczepienie w wieku 11-12 tygodnia.

Do czasu wykonania szczepień odrobaczeń szczeniak nie powinien wychodzić na dwór. W tym okresie ma dość słabą odporność na choroby i bardzo szybko może na coś zachorować.

Nabywca szczeniaka powinien dostać także metrykę. Później na jej podstawie pies dostaje rodowód.

Profesjonalna hodowla da także wyprawkę z jedzeniem które jadło u hodowcy.